3 0
D.G مخفف چیست؟ و کجاها استفاده میشود؟
2 پاسخ
1 0
در دنیای بازرگانی خارجی، آشنایی با اصطلاحات و مخففهای تخصصی از اهمیت ویژهای برخوردار است. یکی از این مخففها، "D.G" است که برای تازهکاران ممکن است ناشناخته باشد. در این مقاله، به بررسی مفهوم "D.G"، کاربردها، مقررات مرتبط و نکات کلیدی برای درک بهتر آن خواهیم پرداخت.
تعریف "D.G"
"D.G" مخفف عبارت انگلیسی "Dangerous Goods" به معنای "کالاهای خطرناک" است. این اصطلاح به موادی اشاره دارد که به دلیل خصوصیات شیمیایی یا فیزیکی خود، میتوانند در هنگام حمل و نقل، ذخیرهسازی یا استفاده، خطراتی برای سلامتی انسان، ایمنی عمومی یا محیط زیست ایجاد کنند.
طبقهبندی کالاهای خطرناک
کالاهای خطرناک بر اساس مقررات بینالمللی به ۹ کلاس اصلی تقسیم میشوند:
مواد منفجره: موادی که قابلیت انفجار یا ایجاد اثرات پیروتکنیکی دارند.
گازها: شامل گازهای قابل اشتعال، غیرقابل اشتعال و سمی.
مایعات قابل اشتعال: مایعاتی که نقطه اشتعال پایینی دارند و به راحتی آتش میگیرند.
جامدات قابل اشتعال: موادی که به سادگی آتش میگیرند یا در تماس با آب گازهای قابل اشتعال تولید میکنند.
مواد اکسیدکننده و پراکسیدهای آلی: موادی که میتوانند اکسیژن آزاد کنند و باعث تسریع در آتشسوزی شوند.
مواد سمی و عفونی: موادی که میتوانند به سلامتی انسان آسیب برسانند.
مواد رادیواکتیو: موادی که تشعشعات رادیواکتیو منتشر میکنند.
مواد خورنده: موادی که میتوانند به بافتهای زنده یا سایر مواد آسیب برسانند.
مواد و اقلام متفرقه خطرناک: موادی که در کلاسهای فوق قرار نمیگیرند اما همچنان خطرناک محسوب میشوند.
مقررات مرتبط با کالاهای خطرناک
برای اطمینان از حمل و نقل ایمن کالاهای خطرناک، مقررات و دستورالعملهای بینالمللی متعددی تدوین شده است. برخی از مهمترین آنها عبارتاند از:
مقررات کالاهای خطرناک (DGR): این مقررات که توسط انجمن بینالمللی حملونقل هوایی (IATA) تدوین شده است، به عنوان منبع قابل اعتماد برای تهیه و مستندسازی محمولههای خطرناک استفاده میشود. DGR که تقریباً ۶۰ سال است توسط خطوط هوایی جهان به رسمیت شناخته شده، کاملترین، بهروزترین و کاربرپسندترین مرجع در صنعت است.
مقررات مدل سازمان ملل متحد: این مقررات به عنوان پایهای برای تدوین قوانین ملی و بینالمللی در مورد حمل و نقل کالاهای خطرناک استفاده میشود.
کد IMDG: کد بینالمللی کالاهای خطرناک دریایی که توسط سازمان بینالمللی دریانوردی (IMO) تدوین شده است و به حمل و نقل دریایی کالاهای خطرناک میپردازد.
مسئولیتها در حمل و نقل کالاهای خطرناک
در فرآیند حمل و نقل بینالمللی کالاهای خطرناک، مسئولیتها بین فرستنده، حملکننده و گیرنده تقسیم میشود:
فرستنده: مسئول شناسایی، طبقهبندی، بستهبندی، علامتگذاری و مستندسازی صحیح کالاهای خطرناک است.
حملکننده: باید اطمینان حاصل کند که کالاهای خطرناک مطابق با مقررات مربوطه حمل میشوند و کارکنان مربوطه آموزشهای لازم را دریافت کردهاند.
گیرنده: مسئول دریافت و مدیریت ایمن کالاهای خطرناک در مقصد است.
مستندات مورد نیاز
برای حمل و نقل کالاهای خطرناک، مستندات خاصی مورد نیاز است که از جمله مهمترین آنها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
لیست کالاهای خطرناک (DGN): این سند حمل و نقل جزئیات و محتویات یک محموله را به حاملها، مقامات دریافتکننده و فرستندهها ارائه میدهد و هر کالایی که ممکن است خطرناک در نظر گرفته شود را توصیف میکند.
برگه اطلاعات ایمنی مواد (MSDS): این برگهها اطلاعاتی در مورد خصوصیات شیمیایی، خطرات، اقدامات ایمنی و روشهای مقابله با حوادث مرتبط با مواد خطرناک ارائه میدهند.
بستهبندی و علامتگذاری
بستهبندی مناسب و علامتگذاری صحیح از الزامات اساسی در حمل و نقل کالاهای خطرناک است:
بستهبندی: باید مطابق با استانداردهای بینالمللی بوده و مقاومت کافی در برابر شرایط حمل و نقل را داشته باشد.
علامتگذاری: بستهها باید با برچسبها و علائم استاندارد که نشاندهنده نوع خطر است، مشخص شوند.
آموزش و آگاهی
تمامی افرادی که در زنجیره تأمین کالاهای خطرناک نقش دارند، باید آموزشهای لازم را دریافت کنند تا از ایمنی و رعایت مقررات اطمینان حاصل شود.
نتیجهگیری
درک مفهوم "D.G" و مقررات مرتبط با آن برای فعالان حوزه بازرگانی خارجی ضروری است. با رعایت دقیق دستورالعمل
رضا
پروفایلپاسخ به سوالات توسط کاربران به صورت داوطلبانه داده می شود، در صورتی که پاسخی از نظر شما نادرست است لطفا به آن رای منفی دهید و در صورت اطلاع از پاسخ صحیح با در اختیار گذاشتن دانش خود به رشد و توسعه تجارت بین الملل کشور عزیزمان ایران کمک نمایید.
فیس بوک
واتس اپ
تلگرام
ایمیل
